17 Ağustos
17 Ağustos
15 Ağustos 2011 Pazartesi 01:00:00

Ağustos ayına girdiğimde üzerime bir ağırlık çöker.
Kimi zaman donup kalırım, yaşamım boyunca unutamayacağım o korkunç manzaralar gözümün önüne gelir..
Enkaz altından yükselen feryatlar, günlerce kulaklarımı çınlatır…

12 Yıl önce birçoğumuz sevdiklerimize son kez sarıldı.
Onlarla son kez baş başa yemek yenildi…
Kim bilir belki de o gece…
Son kez kadeh tokuşturdu sevdikleriyle “Mutlu Yıllara “diyerek…

Anneler, Babalar…
Yavrusunun yanaklarına birer öpücük kondurarak ..
Son kez “İyi Uykular Bebeğim” diyebildiler…
Son kez sarıldılar sevdiklerine…
Birbirlerine  "İyi Uykular "diye seslendiler..
Şimdi onlar 12 yıldır derin uykudalar…
Ve yer üstündekiler de.....
Nazar Boncuklu çok katlı hasarlı binalarında…

Ve Uyumayanlarda Var Nihayet….
Bizlerin hiçbir zaman uyanmasını İstemeyen..
Yüreklerinde İnsan Sevgisi Taşımayıp…
İhale Dosyası Taşımayı Tercih Edip…
Yüzyılın acısını, “Yüzyılın Soygununa” dönüştürenler…


Hatırlıyor Muyuz ?
12 Yıl önce Depremde yaşadıklarımızı...
Önce depremde yitirdiğimiz insanları, sonra da insanlığımızı unuttuk...
Hatırlıyor muyuz?
Yapılan yardımların talan edilmesini?
Depremi fırsat bilen asalakları?
Hastane bahçelerinde kaybolan ölülerimizi…
Bir çocuğun enkaz altındaki çığlığını…

Hatırlıyor muyuz?
Depremde Ölenleri…
Ve Depremle Birlikte Dirilenleri…

Unutmayalım, Unutturmayalım..
17 Ağustos Depreminin bir doğa olayından çok, toplumsal bir cinayet olduğunu…
Yer altında yatan masum İnsanlarımızı..
Yer üstündeki ihale takipçilerini..
17 Ağustos 1999 Depremi sonrasında;Kaçacak yeşil alan bulmakta zorluk çektiğimizi…

Acıları bir daha yaşamamak için…
Unutmayalım 12 yıl Öncesini..
Bir çocuğun çığlığını..
Bir Ananın feryadını.…
Bir Babanın evladına son kez sarılışını…..

0 Yorum

Henüz Yorum Yapılmamıştır.! İlk Yorum Yapan Siz Olun

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurunuz!